فار غ التحصیلان زمین شناسی دانشکده علوم دانشگاه تهران

یادداشت وارده از آقای محمد کمیجانی- ورودی ۵۳ - زمین شناسی- دانشکده علوم، دانشگاه تهران

2011-11-18T16:27:00.000Z

همکلاسی های من سلام – امروز که روز 7 / 7 / 1390 است ، تصمیم گرفتم اسامی دوستان دانشگاهی ام را که روزگاری _ بله واقعا 37 سال هم خودش یک روزگار طولانی است – قبل , مدتی را باهم در یک رشته و یک کلاس دانشگاهی درس خواندیم در اینجا بنویسم . ما دانشجویان روزانه ورودی سال 1353 از طریق کنکور سراسری بودیم که خواسته یا ناخواسته در رشته زمین شناسی دانشکده علوم دانشگاه تهران قبول شده بودیم و این فرصت را پیدا کردیم که مدت 4 سال در کنار هم روزهای خوش و خوبی را داشته باشیم . کلاس ما 30 نفر دانشجو داشت که 24 نفر آنها پسر بودند و 6 نفر هم دختر همکلاسی بودیم . دوتا از این دخترا چادری بودند و عضو انجمن اسلامی و خیلی از بقیه رو میگرفتند و در هیچیک از برنامه های دوستانه مشارکت نمیکردند و جداً می گویم که اسمشون رو بیاد ندارم . دخترها عبارت بودند از : 1- زهره افطسی 2- رویا لیوانی 3- شهربانو ملک زاده 4- بهجت یزدانی و همون دوتا دختر چادری که گفتم اسمشون یادم نیست . پسرها خوب تعدادشان زیادتر بودند و تا اونجا که بیادم مونده سعی میکنم اسماشون رو بنویسم : 1- سیروس اتردی 2- ناصر سعدالدین 3- اسماعیل احمدی 4- فروهر شایگانفر 5- رضا حمیدی 6- سرمد روزبه کارگر 7- محمدرضا عبدالهی 8- جمشید زندی 9- علیرضا طباطبایی 10- حسن جمالی 11- مجتبی صالحی 12- علی اصغر خسروجردی 13- شاکر آویشن 14- محمدحسن صفری 15- کاظم (جمشید ) رستمی 16- علی (امیر) شاهوردی طرخورانی 17- محمدرضا فرزاد افلاکیان 18- محمد کمیجانی 19- محمد دانش 20- همایون علمی سرابی 21- عزت الله اورعی 22- آقای 23- آقای 24- آقای .... دلیل اینکه اینبار سعی کردم اسم تعداد کثیری از بچه های کلاس رو بیاد بیارم و بنویسم اینه که سعی کنم اونها رو یکی یکی پیداشون کنم . تاکنون تعدادی از اونارو طی سال های گذشته جستجو و پیدا کردم و در مورد سرنوشت تعدادی از اونا هم اطلاعات ناگواری بدستم رسیده که می نویسم : حسن جمالی , شاکر آویشن و اسماعیل احمدی هریک بنا به دلایلی از دنیا رفته اند و من بطور اتفاقی در جریان درگذشت آنان قرار گرفتم . - شاکر آویشن - مثلاً یکروز که مشغول خواندن روزنامه در اداره آب سمنان بودم ، ناگهان چشمم به خبر تصادف مرگبار اتومبیل لندروز سازمان آب ایلام و مرگ شاکر آویشن کارشناس آن سازمان را دیدم . - اسماعیل احمدی که سه فرزند داشت و یکبار هم شانس دیدار با خانواده اش را داشتم , در اثر بیماری سرطان معده از دنیا رفت . - حسن جمالی هم در سال های قبل از 67 بعلت مرگ آنی از دنیا رفته بود . افراد مختلفی را که بمرور پیدا کردم عبارت بودند از : 1- سرمد روزبه کارگر کارشناس سازمان زمین شناسی کشور 2- ناصر سعدالدین از مدیران سازمان زمین شناسی کشور 3- فرزاد افلاکیان متخصص ژئوتکنیک در کالیفرنیا آمریکا 4- فروهر شایگانفر ساکن هامبورگ آلمان 5- علیرضا طباطبایی ساکن آمریکا 6- رویا لیوانی ساکن آمریکا 7- زهره افظسی ساکن تهران و نویسنده کتب آموزشی کودکان 8- کاظم رستمی تولیدکننده لوازم بهداشتی وسرامیک ساختمانی در تهران در سال اول ورود خیلی از بچه ها با جو دانشگاه آشنایی زیادی نداشتند ولی برخی از دوستان قدیمی به من توصیه کرده بودند که در صورت امکان نماینده کلاس بشوم و شاید از همان سال اول بود که در جریان یک انتخابات کلاسی ، من بعنوان نماینده کلاس برگزیده شدم و در تمام سالهای بعد کار های هماهنگی کلاس بامن بود و بلحاظ این نمایندگی گاهی مجبور به تندی با سایرین می شدم . دوران تحصیل دانشگاهی ما مصادف بود با سالهای پر تنش 54 و 55 و 56 و 57 که نهایتاٌ منجر به انقلاب شد و طبیعتاٌ در زمان تحصیل با مسایل مختلفی از قبیل فعالیت های خارج از برنامه , تعطیلی و یا برگزاری کلاس ها و اعتصابات و غیره مواجه بودیم که گاهی حتی بنا به مصلحت جمعی با همدیگر بحث های طولانی و زیادی داشتیم و من امیدوارم تک تک آن دوستان همکلاسی بدقلقی ها و تندی های مرا به من ببخشند . امروز 37 سال از سال ورودمان به دانشگاه می گذرد و همه ما به سن بالای 55 رسیده ایم و من دربدر بدنبال یافتن ردپایی از آن دوستان و همکلاسی های قدیمی هستم . محمد کمیجانی

استاد ما : دکتر کمال الدین بازرگانی گیلانی، همچنان در حال تحقیق و مطالعه

2010-12-31T10:05:00.003Z

این عکس را یکی از از فارغ التحصیلهای دهه هشتاد دانشکده علوم، زمین شناسی، برایم از استاد ما دکتر کمال الدین بازگانی گیلانی فرستاده. زمان گرفتن عکس مربوط به آخر آذر 89 است و دکتر مثل همیشه مشغول تحقیق و مطالعه. با تشکر از فرستنده، عکس دکتر بازرگانی را روی صفحه خودمان می گزارم.

عکسهای دوران تحصیل زمین شناسی در دهه 60 در دانشکده علوم دانشگاه تهران- از آقای حمید رضا ذاکریان

2010-06-28T19:07:00.004Z

دوست و همکلاسی عزیزمان آقای حمید رضا ذاکریان عکسهایی از دوران تحصیل و بازدید های زمین شناسی که داشثیم -بیشتر از همدوره های های ورودی 65-ارسال کرده اند تا اینجا برای همه دوستان قابل دسترس شود. در تصویر ها خود آقای ذاکریان،و دوستان دیگر و از جمله خودم! قابل تشخیص هستیم!. اگر دوستان را شناختید کامت بگزارید لطفا
با حترام - مهدی زارع

حمید زاکریان - یادداشتی از یک ورودی 65

2010-06-08T03:34:00.000Z

من حمید ذاکریان هستم از یزد .امشب وبلاگی که برای بچه های زمین شناسی دانشگاه تهران راه انداختی بطور اتفاقی دیدم ومنو کشوندی به مرور خاطراتی بس شیرین.
خیلی دوست دارم با خودت و رفقای قدیمی ارتباط و دیدار داشته باشم. متظر تماست هستم

امروز بيست آبانماه : به ياد شهداي راه آباداني و سد سازي در ايران

2009-11-11T21:54:00.001Z

امروز بيستم آبانماه هفدهمين سالروز شهادت جمعي از متخصصان سدسازي در بلدي هاي بازفت در شمال مسجد سليمان - در حال مطالعه پروژه سرشاخه هاي رودخانه كارون به منظور سدسازي - در اثر سقوط هلي كوپترشان در تاريخ ۲۰/۸/۷۱ است. بيست نفر از بهترين متخصصان كشور از جمله دكتر محمد رضا صالحي راد كه رئيس ما در بخش ژئوتكنيك در شركت مهاب قدس -در سال ۱۳۷۱- بودند و دو تن ديگر از دوستان و همكارانمان در اين بخش، مهندس مهدي گياهچي و مهندس شهريار فارسي، در اين سانحه جان خود را بر سر اعتلاي ميهن خود گذاشتند. ياد ايشان و همكاران ديگر ما و خلبان و خدمه پرواز هلي كوپتر گرامي باد. فرزند دوستم مهندس گياهچي - اگر اشتباه نكنم نامش سهي است- كه در هنگام حادثه مذبور حدودا دو ماهه بود، الان بايد ۱۷ ساله و جوان رشيدي شده باشد كه هر جا هست، خدا او و ساير فرزندان جانباختگان در اين پرواز را حفظ كند و سلامت بدارد.

یادآر زشمع مرده یاد آر: مهدس علی حریری

2009-10-02T06:06:00.001Z

اوائل مهر هر سال، سالروز درگذشت دوست و همکلاسی عزیزم شادروان مهندس علی حریری است که نه سال پیش در سال 1379 در حین انجام مطالعات زمین شناسی در تصادف رانندگی جان به جان آفرین تسلیم کرد. علی حریری متولد 22 مرداد 46 در تهران و ورودی سال 1365 رشته زمین شناسی در دانشگاه تهران - همکلاس و هم ورودی من- بود. دوره فوق لیسانس را در دهه هفتاد در دانشگاه شهید بهشتی در رشته زمین شناسی اقتصادی گذراند و دانشجوی دکتری شده بود که متاسفانه امکان پایانش را نیافت و در 33 سالگی درگذشت. هرچه از نجابت و خوش اخلاقی این عزیز از دست رفته بگوییم کم گفته ایم. علی علاوه بر رشته تخصصی، نویسنده و نمایشنامه نویس قابلی نیز بود و در فعالیتهای اجتماعی نیز پیش قدم و فعال بود. در برگزاری برنامه های فرهنگی و هنری در دانشکده علوم در نیمه دوم دهه شصت همیشه علی حریری یکی از افراد ثابت و اثر گذار بود. حیف که در پایان تابستان 79 آن تصادف در حین ماموریت - از سوی سازمان زمین شناسی کشور - رخ داد و پس از چند روز در بیمارستان و در کما بودن، جان رفیق عزیز ما از دست رفت و به عالم باقی پرکشید. یادش بخیر. لازم دانستم تا در نهمین سالروز در گذشتش یادش را گرامی بدارم تا دوستان و خانواده و روح عزیزش - که با خبر است - بدانند که یادش همیشه با ماست.
ضمنا عکس فوق را مربوط به خودش وپسرش است که اکنون به گمانم باید حدود 12 ساله باشد. انشاالله پسرش سالم و سرحال با نیکی و سربلندی بزرگ شود و نام نیک پدر عزیزش را همیشه سربلند بدارد.

مهدی زارع -مهر 88

فارغ التحصيلان زمين شناسي دانشكده علوم - دهه شصت

2009-05-23T16:40:00.001Z

پنج شنبه گذشته - 31 ارديبهشت- چند نفر از فارغ التحصيلان دهه شصت زمين شناسي دانشكده علوم به همت دوست و همكلاسي مان آقاي احمدعلي ساعتچي دور هم جمع شدند. اين روز با حضور دوستان خوبمان و با خاطره دوست و همكلاسي تازه از دست رفته مان، روانشاد دكتر محمد سپهر به خوبي گذشت، با تجديد خاطره هايمان از نيمه دوم دهه شصت كه همگي در دانشكده علوم، گروه زمين شناسي - امروزه پرديس علوم، دانشكده زمين شناسي- دانشجو بوديم . آقايان حبيبي، احمدي شيخاني، كاظمي، شايگان، فرزانگان ، شاكري، رضائي انزابي، جهاني، ساعتچي، و خودم كه از وروديهاي سالهاي 64 و 65 زمين شناسي دانشگاه تهران هستيم، در يكي از رستورانهاي شمال شرق تهران ظهر تا بعدر از ظهر پنج شنبه با هم بوديم. پنج نفر از دوستانمان كه مطلع بودند، به دلايل مختلف موفق به حضور شدند. خدا به آقاي ساعتچي خير دهد كه باني خير چنين جلساتي است. در پايان اين جلسات هم رسم ما چنين است كه ياد همه رفتگان - استادان و همكلاسي هاي از دست رفته - را گرامي بداريم. انشاالله چنين جمع هايي منظم تر و بيشتر دو هم جمع شوند.

دوست و همكلاسي عزيزمان دكتر محمد سپهر درگذشت

2009-05-09T15:23:00.002Z

امروز يعد ار ظهر مطلع شدم كه دوست و همكلاسي عزيزم دكتر محمد سپهر كه مانند من ورودي سال 1365 رشته زمين شناسي دانشگاه تهران بود، روز چهارشنبه گذشته در حين مطالعات صحرايي در منطقه جنوب كشور - از سوي شركت ملي نفت ايران- دچار حمله قلبي شد و بالافاصله درگذشت. حقيقتا شوك بزرگي است كه هنوز نتوانسته ام از آن بيرون بيايم.
دكتر سپهر پس از انجام دوره كارشناسي زمين شناسي به دانشگاه امپريال كالج لندن رفت و فوق ليسانس و دكتري را با موفقيت و به ترتيب بر روي تكتونيك منطقه كرمان و زاگرس ايران به انجام رساند. حدود پنج سال قبل به كشور بازگشت و به عنوان متخصص زمين شناسي ساختماني به شركت ملي نفت ايران - شركت ملي اكتشاف - پيوست. در همين شركت نيز در مطالعات تخصصي در زمينه زمين شناسي ساختماني متعددي براي مقاصد اكتشافي شركت داشت و مقالات متعددي از ايشان منتشر شده است.
به روح او درود مي فرستم كه فقط ۴۲ سال زندگي كرد. بسيار پسر نازنيني بود و از او جز خوبي و نيكي چيزي در ذهن نمانده است. هنوز باور ندارم كه رفته است.

مهدی زارع

گردهمائي فارغ التحصيلان دهه شصت زمين شناسي دانشكده علوم

2007-05-03T15:23:00.000Z

امروز سیزده اردی بهشت هشتادو شش به همت دوست و همكلاسي سابقمان آقاي احمدعلي ساعتچي، ده نفر از دوستان دوره دانشكده علوم، همگي دانشجوي سابق ليسانس زمين شناسي ورودي هاي 62 تا 65، در رستوراني در خيابان طالقاني تهران دور هم جمع شديم. از خاطرات گذشته گفتيم و از حال هم پرسيديم. به روان درگذشتگان - از استادان و همكلاسان سابقمان- درود فرستاديم و با هم مشخصات اي-ميل و تلفن رد و بدل كرديم. از بسياري خبر نداشتيم كه خبركنيم - يعني آقاي ساعتچي خبر كند!- كه بيايند. ولي به هر حال روز خوبي بود. اگر از دوستان قديم در داخل و خارج از كشور اين يادداشت را مي بينند مي توانند به من اي -ميل بزنند تا دفعه بعد بتوان جمع بزرگتري را دعوت كرد.

دانشکده زمین شناسی

2006-05-24T03:35:00.000Z

دیروز دوم خرداد 85 پس از حدود 3 سال به بهانه سیمنار ساخت و ساز در دانشکده فنی -که در یک کارگاه تخصصی آن شرکت داشته و صحبت کردم- به دانشکده علوم و گروه زمین شناسی رفتم تا به محل تحصیلم سری بزنم. دیدم که خیلی تغییر نکرده و تقریبا همه چیز همانطور است که بیست سال پیش بود! زمانی که من به آن دانشکده وارد شدم. به هر حال مهمترین تغییر یکی آن است که از استادان قدیمی من فقط دکتر ولی زاده، دکتر مهرداد اسفندیاری و دکتر کمال الدین بازرگانی و مهندس ذولفقاری باقی مانده اند و بقیه بازنشسته شده و یا مثل دکتر زرعیان و دکتر اخروی دیگر در این دنیا نیستند. خدایشان بیامرزاد. به هر حال تنها استادی که دیدم ، دکتر بازرگانی بود که در حال تدریس بود و من فقط سلامی کردم و ایشان هم لطف کرده و به دم در آمد و با من سلام و علیک کرد و البته چون در حال تدریس بود بیشتر مزاحم نشدم. ضمنا تغییر دیگر آن است که نام دانشکده شده پردیس علوم دانشگاه تهران و هر گروه از جمله گروه زمین شناسی به یک دانشکده تبدیل شده است.

برایم جالب بود: زمان می گذرد، نسلها عوض می شوند ولی دانشگاه می ماند و فقط دانشجویان جدید می آیند و خلاصه زندگی ادامه دارد . در آزمایشگاه سنگ شناسی در زیر زمین دانشکده که زمانی خودم آسیستان آزمایشگاه - برای کلاس دکتر سحابی - بودم، دیدم دانشجویان مشغول دیدن مقاطع نازک سنگها زیر میکروسکوپ هستند و وقتی به داخل آزمایشگاه سرک کشیدم دانشجوئی که ظاهرا وظیفه حدود 18 سال پیش من را انجام می داد از من پرسید با کسی کاری داشید ، پاسخ دادم خیر! به هر حال فرصت جالبی بود که به خانه قبلی مان سری بزنیم.

مهدی زارع

آنها که در راه مطالعات زمین شناسی طرحهای عمرانی جان باختند

2005-11-18T03:23:00.000Z

بیستم آبانماه سال هفتاد و یک سه نفر از فارغ التحصیلان زمین شناسی دانشکده علوم دانشگاه تهران ، آقایان محمد رضا صالحی راد، شهریار فارسی و مهدی گیاهچی در حادثه سقوط هلی کوپتر وزارت نیرو در حین انجام ماموریت جان باختند. این یادداشت را من در سالروز شهادتشان در وبلاگ خودم نوشتم که به نظرم آمد به به وبلاگ نیز بسیار

مربوط است بنابر این اینجا هم می آورم

یاد همه شهیدان وطن گرامی باد- شهدای عمران و آبادانی ایران
امروز بیست آبان سالروز شهادت همکاران من در شرکت مهاب قدس و توسعه منابع آب و نیروی ایران در سال هفتاد و یک در کوههای بازفت زاگرس در اثر سقوط هلی کوپتراست. این همکاران در ماموریت برای شناسائی سرشاخه های رودخانه کارون منطقه را با هلی کوپتر بازدید می کردند.در آخرین روز ماموریت که روز بیست آبان باشد در حال بازگشت به مسجد سلیمان - آنطورکه من از واقعه خبر دارم - در اثر بدی هوا خلبان تصمیم به حرکت در جهت مخالف و رفتن به الیگودرز - یا شهر دیگری در استان لرستان- می گیرد و متاسفانه در اثر بدی هوا و بارش شدید برف در ارتفاعات بازفت هلی کوپتر ابتدا با کوه برخورد و سپس سقوط می کند و بلافاصله در زیر بهمنی از برف و یخ مدفون می شود. این موضوع باعث شد که تا حدود شش ماه بعد که هوا گرم تر شد، تمام تلاشها برای یافتن هلی کوپتر به شکست انجامد.آن موقع من به عنوان کارشناس بخش ژئوتکنیک مهاب قدس مشغول کار درزمینه لرزه زمینساخت و زمین شناسی مهندسی برای پروژه های مختلف سد سازی بودم. از همکاران من در بخش ژئوتکنیک مهاب قدس یکی رئیس بخش دکتر محمد رضا صالحی راد بود و دیگری مهندس فارسی و مهندس گیاهچی. دوستان عزیزی که جانشان را در راه مطالعات عمرانی مهنمان از دست دادند. مهندس فارسی فرزندش را ندید چون چند ماه بعد از شهادتش به دنیا آمد و الان باید دوازده ساله باشد. همچنین مهندس گیاهچی نیز وقتی شهید شد فرزندش دو ماهه بود که الان باید سیزده ساله باشد. این را نوشتم تا به یاد بیاوریم که عمران و آبادانی که امروز با ساخته شدن سدها و نیروگاهها نمادهائی از آن را می بینیم به چه هزینه ای به ثمر رسیده است و این که به روح دوستانم دورد بفرستم و نشان دهم که همواره به یادشان هستم. ضمنا در این سانحه 15 نفر جان باختند که دوازده نفرشان متخصص و مهندس و سه نفر نیز خدمه هلی کوپتر بودند

بابا این عکسه چی شد؟

2005-09-27T05:24:00.000Z

روزهای اول مهر

2005-09-26T12:21:00.000Z

سلام

این روزها کم کم دانشگاهها باز شده و کلاسها تشکیل می شود .درست 20 سال پیش در چنین روزهایی اینجانب سوار مینی بوسهای خط امام حسین انقلاب شده و با دادن 20 ریال کرایه جلو سردر دانشگاه تهران پیاده شده و با هزار شوق و آرزو از زیر این سردر جادویی !!!رد شده و به سمت دانشکده علوم با آن درهای بزرگش روان شدم .در بدو ورود دوست و همکلاسی و شاگرد اول کلاسمان در دبیرستان کمال بهروز دلاور را دیدم که او هم زمین شناسی قبول شده بود و من راستش را بخواهید از اینکه مثل شاگرد اول کلاس زمین شناسی قبول شده بودم احساس غرور می کردم!!!!بابا شوخی نبود دانشگاه تهران بود.خیلی ها آرزوی قبولی در این دانشگاه را داشتند و جالب است بدانید که در اداره ما کسانی که از دانشگاه تهران فارغ التحصیل شده باشند در ارزشیابی ارتقا 10 امتیاز بیشتر از دانشگاههای دیگر دارند.!!آری ما با رتبه 3500 پزشکی و 560 زمین شناسی در حالیکه از 12 حق انتخاب رشته 11 تا زمین شناسی انتخاب کرده بودم در دومین انتخاب که زمین شناسی دانشگاه تهران بود پذیرفته شدم.اردوی آشنایی با همکلاسی ها باعث شد که از همان روزهای اول دوستان خودم را انتخاب کرده که تقریبا بغیر از بهروز دلاور بقیه بچه شهرستان بودند و انصافا بچه های بسیار با معرفت که هنوز با برخی از آنها ارتباط دارم.راستش را بخواهید بچه تهرونی آن دوره زمین شناسی خسلی کم بودند و آنهایی که بودند از همون اول خودشان از ما جدا کردند و این مرز تقریبا تا آخر تحصیل حفظ شد.بهرحال باید اعتراف کنم جو دانشگاه عجیب ما را گرفته بود اصلا قابل مقایسه با دبیرستان نبود .این بود که ما تقریبا از صبح که می آمدیم دانشگاه تا بعد از ظهر در راهرو و کلاس و زیرزمین معروف دانشکه و کتابخانه مرکزی با آن .سالنهای بزرگش می پلیکیدیم و بعد هم تازه با بچه ها به خوابگاه و پارک لاله و ... می رفتیم عکسی که اینجا می گذارم کلاس 202 گروه زمین شناسی است با بچه های ورودی 64.

دکتر بازرگانی - استاد زمین شناسی اقتصادی

2005-09-26T05:57:00.000Z

از استادان ما که خیلی جدی و سر سخت به کارش می پرداخت و در زمان ما بازدیدهای جالبی هم برگزار می کرد، دکتر بازرگانی - کمال الدین بازرگانی گیلانی - بود . مردی که به کار خودش عشق می ورزید و بسیار برای آن زحمت می کشید و هنوز هم می کشد. لیسانسه دانشکده علوم در رشته زمین شناسی در دهه پنجاه، و دکتر از دانشگاه هایدلبرگ آلمان، دکتر بازرگانی آزمایشگاه زمین شناسی اقتصادی فوق العاده جالبی برای گروه زمین شناسی درست کرد. البته شنیده ام که در سالهای دهه هفتاد دیگر دانشجویان را به بازدید نمی برد. شاید دلیلش این است که دیگر حوصله چنین کاری را به دلیل نا ملایماتی که با آن مواجه شده از دست داده باشد. به هر حال وقتی می خواست ما را به بازدید از معدن ببرد اول جزوه ای از مشخصات آن معدن و ویژگیهای زمین شناسی آن آماده می کرد . بعد در محل معدن نیز مدام از ما سوال و جواب می کرد تا مطمئن شود که خوب یاد گرفته ایم. در راه بازگشت از معدن -ما به بازدید معدن خاک نسوز آباده و سرب و روی ایرانکوه اصفهان درآبانماه 68 رفته بودبم - به ما گفت که بعد از بازگشت باید برای تمام نمونه هائی که برداشته ایم مشخصات داشته باشیم. ما هم که کلی نمونه برداشته بودیم بدون اینکه یادداشت کنیم که از کجا برداشته ایم و اصلا چی هست و چرا برداشته ایم!!! رفتیم انتهای مینی بوس با چند نفر دیگر از همکلاسی ها نشستیم و هر چی نمونه بدون مشخصات بود بیرون انداختیم! خلاصه در مسیر بازگشت از شر نمونه های بدون مشخصات خلاص شدیم! بعد از رسیدن به تهران دفترچه های یادداشت فیلد ما را گرفت و برد منزل مطالعه کرد و به هر یک از آنها نمره هم داد! عجب حوصله ای داشت این دکتر بازرگانی! به هر حال کی از او خاطره خوب دارم و امیدوارم که دانشگاه تهران از وجودش استفاده مناسبی ببرد.

مهدی زارع

شادروان مهندس علی حریری

2005-09-25T06:21:00.000Z

علی حریری، هم دوره ای من ، ورودی سال 65 دانشکده علوم بود. او بسیار دوست داشتنی و انسانی خلاق و علاقه مند به امور هنری نیز بود. نویسنده چند نمایشنامه که در تالار های مهم شهر اجرا هم داشتند، زمین شناسی خوب که در سازمان زمین شناسی مشغول به کار شد و در دانشگاه آزاد نیز درس می داد، و کاندیدای نمایندگی دور ششم مجلس از حوزه تهران. همه اینها نشان می دهد که چه ظرفیت بالائی برای فعالیتهای اجتماعی داشت. فوق لیسانس خود را در پترولوژی از دانشگاه شهید بهشتی گرفت و تا آنجا که می دانم دانشجوی دکتری زمین شناسی در دانشگاه آزاد نیز بود. او در یکی از روزهای آخر شهریور 79 در هنگام ماموریت از سوی سازمان زمین شناسی کشور در استان کردستان در اثر چپ کردن خودرو به شدت زخمی شد و در همین روزهای ابتدای پائیز سال 79 به دلیل شدت جراحات وارده جان باخت. پس این روزها ما در پنجمین سالروز در گذشتش هستیم. روحش شاد و یادش بخیر که بسیار پسر نازنینی بود و در راه مطالعات زمین شناسی در ایران جان باخت. یک پسر هم داشت که الان باید حدودا هشت ساله باشد. می گردم ببینم که اگر عکسهایش را پیدا کردم روی همین صفحه می گذارم.

مهدی زارع

یار دبستانی من

2005-09-24T04:21:00.000Z

این شعر به یاد ماندنی را به دوستان و هم کلاسی های سابق در دانشکده علوم دانشگاه تهران تقدیم می کنیم.

خواننده:فریدون فروغی
ترانه سرا : منصور تهرانی
آهنگساز:منصور تهرانی
یار دبستانی من

با من و همراه منی

چوب الف بر سر ما

بغض من و آه منی

حک شده اسم من و تو

رو تن این تخته سیاه

ترکه بیداد و ستم

مونده هنوز رو تن ما

دشت بی فرهنگی ما

هرزه تموم علفاش

خوب اگه خوب بد اگه بد

مرده دلای آدماش

دست من و تو باید این

پرده ها رو پاره کنه

کی میتونه جز من و تو

درد ما رو چاره کنه

یار دبستانی من

با من و همراه منی

چوب الف بر سر ما

بغض من و آه منی

پس عکسهایم چه شد؟

2005-09-17T08:53:00.000Z

آقا ما نفهمیدیم این بلاگر با عکسهای ما چه کرد،این اسنت که دوباره سعی می کنیم.

عکسها و خاطره ها

2005-09-17T08:17:00.000Z

اول از همه دیروز 25 شهریور بود سالگرد زمین لرزه فاجعه آمیز طبس در سال 57 که شهر طبس را که یکی از زیباترین شهرهای کویر مرکزی ایران بود با خاک یکسان کرد و به قولی بیش از 20000 نفر از ساکنان این شهر و روستاههای پیرامون آن را کشت .به روان پاک درگذشتگان این زمین لرزه درود می فرستم .راستش من یکبار بیشتر به طبس سفر نکردهام آنهم برای جایگزینی دستگاه شتابنگار دیجیتال بجای دستگاه آنالوگ آن شهر بود و با صحبتهایی که با مردم داشتم دیدم که هنوز خاطره تلخ آن شب شوم با طبسیان است و فکر می کنم نسل های بعدی نیز با شنیدن خاطرات پدر و مادر ها خاطره این زمین لرزه را همواره با خود داشته باشند.بگذریم آنقدر در این 15 سال که در کار زلزله هستم ویرانی و غم و اندوه در جای جای این کشور بزرگ دیده ام که گاه با خود فکر می کنم این هم شغل است که ما انتخاب کرده ایم...،اما بعد از این جملات در باره زمین لرزه طبس می خواهم امروز عکسهایی از سفر خاطره انگیزمان با دکتر سیروس زرعیان استاد بزرگ دانشگاه تهران به همدان را برای شما قرار دهم در این عکسها بچه های سال 64 و 65 دانشکده حضور دارند ،دوستانی که هنوز برخی از آنها را می بینیم و برخی نیز در هیاهوی جامعه ما از آنها بی خبریم،امید دارم با این وبلاگ خبری از آنها بدست آوریم.یک سفارش به دانشجویان فعلی دارم که یادتون نره تا می تونید عکس بیندازید بخصوص در سفرهای گروهی ،خوشبختانه الان وضع دانشجوها خوب شده و همه دوربین دیجیتال دارند،زمان ما دیجیتال کجا بود!!در این عکسها برخی چهره های آشنا است مثلاً این دکتر زارع خودمان!در ضمن در یکی از عکسها یک خروس می بینید که ساعتچی می گفت خریده!!!! راست و دروغش با خودش

اسماعیل فرزانگان!!

لزوم بازنگری در درسهای زمین شناسی

2005-09-15T06:15:00.000Z

امروز می خواهم به مساله ای به پردازم که شاید کمی جنبه غیر خاطره ای داشته باشد ولی به هر حال به فارغ اتحصیلان - و دانشجویان - زمین شناسی مربوط است. آن مساله این است که

درسهای رشته زمین شناسی و مهندسی معدن- که من در سالهای اخیر به دلیل تدریس به دانشجویان مهندسی معدن با مسائلش آشنا هستم - عمدتا درزمان انقلاب فرهنگی در حدود بیست و پنج سال قبل تنظیم شده است. بنابر این در بهترین حالت این درسها با توجه نیاز های ربع قرن پیش تنظیم شده است. مساله این است که درسهائی که هم اکنون به دانشجویان ارائه می شود به غیر ازدرسهای پایه، نیازهای امروزه در محیط علمی و فنی را تامین نمی کند.این موضوع را می توانم در قالب بند های زیر دسته بندی و بیان نمایم:

اول اینکه: نیاز های دنیای امروز - حتی در کشور ما که به عنوان کشور در حال توسعه محسوب میشود - به سمت توجه به خطرهای طبیعی، محیط زیست، آلودگی و آشنائی با علوم و رشته های مرتبط به علوم زمین تمایل یافته است. درسهائی که امروزه در گروه های زمین شناسی و معدن ارائه می شود اساسا به نکات یاد شده بی تفاوت است و صرفا بعضی از استادان به ابتکارشخصی خویش تلاش می کنند تا در غالب محتوی همین درسهای موجود مواد مورد نیاز و آیتم های مدرن را تدریس کنند. این موضوع همواره فضائی دوگانه در کلاس فراهم می کند. به این معنی که از طرفی استاد مجبور است تا محتوی کلاسیک درس قدیمی را تماما ارائه کند و از طرف دیگر نگران آن باشد که مباحث جدید ناقص و ابتر نماند!. به هر حال تا موقعی که اصلاح اساسی در فهرست و محتوی دروس یاد شده به عمل نیاید همین فضای یاد شده ادامه خواهد یافت.

دوم اینکه: تکنیک های جدید مثل استفاده از جی . آی . اس . و یا تکنیکهای استفاده ، پردازش و تحلیل عکسهای دیجیتال ماهواره ای و رادار هم اکنون بسیار برای فارغ التحصیلان علوم زمین مورد نیاز است. چنین تکنیک هائی امروزه برای دانشجویان تدریس نمی شود و اگر کسی به چنین تکنیک هائی احساس نیاز کندباید به کلاسهای خاصی تخصصی - معمولا خصوصی و فوق برنامه- برود که البته مدت زمان و محتوی انها برای دانشجویان و متخصصان علوم زمین تنظیم نشده است.

سوم اینکه: امروزه یکی از نیازهای مهم برای استفاده و کاربرد علوم زمین نگاهی چند رشته ای و چند جانبه به مسائل فنی است. به این منظورلازم است تا اولا نحوه این نگاه چندجانبه نگر ودر ثانی فهم اولیه در مورد آنها به دانشجویان آموزش داده شود. مثلا در مورد براورد خطر و پهنه بندی بلایای طبیعی لازم است تا نگاه محقق علاوه بر مسائل بنیادی علوم زمین، به مسائل زیست محیطی، جمعیت، اقتصاد منطقه و اولویتهای توسعه محلی و منطقه ای در ناحیه مورد مطالعه و در نهایت الویتهای خطرپذیری در منطقه طوری باشد که بتواند با وزن دهی و امتیاز دهی به هر یک از عوامل مهم به یک جمع بندی در مورد خطر پذیری و ریسک در منطقه مذبور برسد. محتوای آموزشی امروزه معمولا چنین بینشی را در فارغ التحصیلان ایجاد نمی کند.

به نظرم با وجود هیئت امنا به ویژه در دانشگاههای بزرگ می توان فضای بیشتر با آزادی عمل گسترده برای گروههای تخصصی ایجاد کرد تا به تغییر محتوایی و حتی عنوانهای دروس بپردازند.

درسهای زمین شناسی که هم اکنون تدریس می شود چنین نیازهائی را تامین نمی کنند.

در دانشکده علوم دانشگاه تهران که ما درس خواندیم به دلیل اینکه اولین گروه زمین شناسی در ایران بودیم بسیاری از دروس توسط استادان خودمان مطرح و به تصویب رسیده بود و بعدا در محتوای دورس تخصصی سایر دانشگاهه و ستاد انقلاب فرهنگی نیز گنجانده شده بود. همین روند باید ادامه می یافت که پس از ربع قرن هنوز تحول مهمی در آن احساس نمی شود. حتی در بعضی موارد درسهای پایه و حساسی که قبلا در برنامه آموزشی بوده اند به باور من بی دلیل حذف هم شده اند! یعنی اصلاحات در جهت منفی!. مثالی که به خاطرم می آید آن است که مثلا درس چینه شناسی ایران که به پیشنهاد استادم آقای دکتر خسرو تهرانی به محتوای دروس زمین شناسی - در ابتدا در گروه زمین شناسی دانشکده علوم و سپس در تمام گروههای زمین شناسی در تمام ایران -دراوائل دهه پنجاه شمسی اضافه شده بود در سالهای اخیر از درسهای لیسانس زمین شناسی حذف شده است! در حالی که کدام زمین شناسی است که بدون اطلاع از چنین شاخه پایه و تخصصی مهمی بتواند درایران کار زمین شناسی کند! به هر حال این بحث را بعدا نیز ادامه می دهم.

مهدی زارع

خاطره نویسی فارغ التحصیلان زمین شناسی دانشگاه تهران

2005-09-14T09:31:00.000Z

با لاخره این موج خاطره نویسی بچه های فارغ التحصیل زمین شناسی دانشگاه تهران را هم گرفت و الان می دیدم که نیک آهنگ کوثر - دوست روزنامه نگار ما که در کانادا مقیم است هم در یگ وبلاگ اختصاصی برای نوشتن خاطراتش از گروه زمین شناسی دانشگاه تهران و آنچه از آن دوران تحصیل به یاد می آورد اقدام کرده که اقدام مبارکی است. آدرس آن وبلاگ هم که به کار این وب لاگ مربوط است عبارت است از:

http://nicksick.blogspot.com/

به هر حال فکر کنم اگه دوستان دیگر هم به این حرکت همگانی نوشتن بپردازند کار جالبی خواهد شد.

مهدی زارع

آهای بچه های زمین شناسی دانشگاه تهران

2005-09-13T06:15:00.000Z

آقا این که نمی شود که فقط دکتر زارع و من در این وبلاگ مطلب بنویسیم و بقیه هیچی ،یا الله تکانی بخودتان بدهید با توام فرهاد،آقای احمد علی یک چیزی بنویس ،اونایی که در گرد هم آیی ها شرکت می کنید و از خاطراتتان می گوییدیک چیزی بنویسید از استادها بنویسید از دکتر مهرداد و دکتر بیژن و دکتر بازرگانی و بقیه از کتابخانه ،از سرپرستی و مسئولین خوبش خانم مهرینفر و خانم عدالت ،از گروه شیمی و دانشجویانش!!!!از آموزش و آقای اورعی مسئولش که پارسال که دنبال مدارک لیسانس بودم دیدمش که شده مسئول روابط عمومی و چقدر خوشحال شدم از دیدنش!از دکتر نجات استاد شیمی تجزیه بنویسید که چه دست به نمره بدی داشت و به من داده بود 625/9 مثبت!!!!و وقتی من از وی پرسیدم که دکتر جان 625/9 درست،این مثبت قضیه اش چیه؟وجواب اینکه :این را گذاشتم تا ببینم به تو نمره بدم یا نه و من پرسیدم که دکتر حالا به من نمره می دهید یا خیر؟و جواب اینکه نه خیر به تو نمره نمیدهم،چرا دکتر جان؟آخه آدم خونسردی هستی و من از آدمای خونسرد بدم می آید!!!و دیدنی بود قیافه من که با دست و پای آویزان از اتاق دکتر خارج شدم و فردین بوستانی (حالا دکتر فردین بوستانی)را واسطه قرار دادم که :جون مادرت فردین تو شیرازی هستی برو به این دکتر بگو که نمره من را بدهد و فردین که وسلطت کرد کار بدتر از قبل شد. ما ناامیدتر از همیشه که افتادیم دیگه تا روزی که لیست ها را رد کردند و دیدم که دکتر نجات به من 10 داده است!!!!ومن چقدر .خوشحال شدم آنروز

اسماعیل فرزانگان

فارغ التحصیلی مجدد بعد از 16 سال

2005-09-13T05:25:00.000Z

دیروز 21 شهریور بالاخره از تز فوق لیسانس خودم که راجع به زمین لرزه بم بود دفاع کردم .16 سال پیش که از دانشگاه تهران فارغ التحصیل شدم خیلی دوست داشتم که ادامه تحصیل بدهم ولی یک تصادف کوچک (البته برای من ،نه پدرم که ماشینش را چپ کردم)درست یادم است در اسفند ماه سال 68 در نزدیکی پلهای فجر امروز که آنموقع هنوز ساخته نشده بود ماشین روی یخ لیز خورد وما که رانندگیمون هنوز آنقدر خوب نبود کنترل ماشین را از دست داده و....،این شد که از امتحان جا موندیم و بعد هم دلسردی ناشی از آن و سربازی و بعد از سربازی خم کار و ازدواج و...باعث شد که حسابی فکر ادامه تحصیل از کله ما بیرون رود،اما بعد از 15 سال از تمام شدن لیسانس دوباره این ادامه تحصیل مثل خوره به جان ما افتاد ویک روز دیدیم که بله دانشگاه آزاد و رشته تکتونیک (که خود این دانشگاه آزاد ماجرایی دارد بسیار طولانی و با مزه که شاید در فرصتی دیگر به آن بپردازم)بماند نشستن در کنر جوانان 24 یا 25 ساله پر شور و نشاط دوباره حال و هوای دانشجویی را در ما زنده کرد و شدیم همان اسماعیل خرخون دوره لیسانس که بعضی شبها تا صبح درس می خواندیم و در این هیر وویر فرزند دوم ما هم به دنیا آمد و حسابی نور علی نور شدو روزهایی که هم من و هم همسرم که آنهم در دانشگاه آزاد مشغول ادامه تحصیل بود و هم دختر بزرگم سارا،هرسه با هم امتحان داشتیم خیلی بامزه بود بخصوص رقابت من و عیال در نمره آوردن .بگذریم ،دیروز در حضور دوستان خوبم از اداره و دانشگاه و دکتر قرشی که راهنمام بود و دکتر زارع عزیز که مشاور بود ودکتر عکاشه داور ما از تز بخوبی دفاع کرده و تمام شد دو سال درس خواندن در دانشگاه آزاد و شاید در آینده دوباره شروع کردیم به درس خواندن تا ببینیم چه می شود.من این دکتر زارع را خیلی دوست دارم هیچ یادم نمی رود آن سال 65 که مهدی زارع که تقریبا همان موقع هم همین تیپ بود و آمده بود دانشکده وبا چه شور و علاقه ای از زمین شناسی حرف می زد و ما با خود می گفتیم که بگذار زمین شناسی فیزیکی و ..بگذران تا ببینیم باز اینطوری از زمین شناسی تعریف می کند و لی دیدیم که بابا این پوست کلفت تر از این حرفاست که با دیدن و شنیدن درس دادن بعضی از استادا از میدان در برود...و این بود که مهدی زارع همچنان ثابت قدم در راه زمین شناسی قدم برداشت تا شد دکتر زارع و منم از خدا خواسته مشاور پایان نامه ام قرارش دادم و البته او هم لطف کرد وقبول کرد و ما را سپاسگزار خود،انشا الله که تیم محبوبش بتونه بعد از چند سال درجازدن امسال قهرمان بشه...... ،

آقای فرزانگان از تز خود دفاع کرد

2005-09-12T06:41:00.000Z

امروزآقای فرزانگان - ورودی سال 64 دانشکده علوم - از تز فوق لیسانس خود در دانشگاه آزاد واحد شمال تهران دفاع کرد. این اسماعیل ما از همان زمان دانشکده هر جا می رفت یک هیات همراه دنبالش بودند!، امروز هم یک هیئت ایشان را از محل کارش در مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن همراهی میکرد!. تز فوق لیسانس روی مطالعات لرزه زمینساخت و جنبش شدید زمین در زلزله بم بود که با راهنمائی دکتر قرشی انجام شده بود. من هم به عنوان رفیق مهندس فرزانگان مشاور این پایان نامه بودم. به هر حال با درجه عالی دفاع کرد و همه او را تشویق کردیم که دکترایش را هم بگیرد. خودش که می گوید نیاز به چند پیش نیاز دارد تا شروع کند! اگه خواست خودش پیش نیازهایش را توضیح می دهد. ... به هر حال دانشجو می خواهید ببینید برید اسماعیل ما رو ببینید که الان هم که سن و سالی ازش گذشته! هنوز از درس خوندن دست بر نمی داره

مهدی زارع

زیرزمین و طبقه اول دانشکده علوم- محل آزمایشگاههای گروه زمین شناسی

2005-09-11T03:37:00.000Z

حالا تعجب می کنید چرا همه جارا ول کرده ام رفتم سراغ زیر زمین دانشکده علوم! به هر حال از زیر ساختمان شروع کنیم بیائیم بالا بهتره! محل آزمایشگاهها در زیرزمین بود و فکر کنم هنوز بیشتر آزمایشگاهها اونجا باشه. در سالهای دهه شصت که ما دانشجوی زمین شناسی بودیم، آزمایشگاه کانی شناسی را مرحوم دکتر زرعیان و در همان محل آزمایشگاه سنگ رسوبی را دکتر فریدون سحابی و آزمایشگاه رسوب شناسی را اول دکتر معتمد و سپس مرحوم دکتر اخروی و همزمان آقای عبدالحسین امینی - که بعدا دکترامینی شد و چند سال هم مسئول گروه زمین شناسی بود- می گرداندند.این آزمایشگاه در واقع یک اطاق در سوی غربی راهروی زیر زمین بود که در کنارش خانه سرایدار گروه - حسن رسولی و خانواده اش- قرار داشت. تقریبا روبروی این آزمایشگاه، آزمایشگاه مکانیک خاک دکتر مهرداد اسفندیاری بود. او در همین آزمایشگاه - که اتاق کوچکی بود - مجموعه جالبی از وسایل آزمایشگاه مکانیک خاک را گرد آورده بود و مکانیک خاک رابه ارزش سه واحد درس می دادو ما تنها جائی در ایران بودیم که مکانیک خاک سه واحدی در دوره لیسانس زمین شناسی داشتیم!. بقیه جاها دو واحدی بود!. به هر حال این هم برای خودش هیبتی بود که مرهون ایستادگی انسانی علاقه مند و زحمتکش به نام دکتر مهرداد اسفندیاری بود. او کسی بود - و هست - که اسرار داشت تا استاندارد کارش با بهترین دانشگاههای غربی برابری کند و به همین دلیل مدل کارش را مطابق با دانشگاه اوکلاهما قرارداده بود که خودش در آن فارغ التحصیل شده بود. اصلا این کار کردن با استاندارد بالا به نظرم یکی از دلایل مهم آموزش با کیفیت خوبی بود که من و نسل هم دوره ای های من در دوره لیسانس زمین شناسی دانشگاه تهران دیدیم. استادان ما فارغ التحصیل دانشگاههای غربی بودند - آمریکا، فرانسه، آلمان و انگلیس - و طبیعی بود که در کار خودشان همان استاندارد کاری که خود دیده بودند رعایت می کردند. این را می شد از سخت گیری و دقت نظر مرحوم دکتر زرعیان، نظم کاری دکتر سحابی و آزمایشگاه زمین شناسی اقتصادی - که البته دکتر بازرگانی در طبقه اول درست کرد-دید. دکتربازرگانی اصولا طوری کار می کرد که انگار همه ما قرار بود متخصص زمین شناسی اقتصادی بشویم!. خودش پرکاربود و توقع داشت همه مثل خودش پرکارباشند. او اولین کسی بود که برای بازدیدهای علمی ما متن گزارش تشریح وضعیت منطقه موردبازدید را پیشاپیش تهیه می کرد و در اختیار ما قرار میداد. اصلا هم کاری نداشت که بقیه چی کار می کنند! کار خودش رو می کرد. در مورد بازدیدهای زمین شناسی اقتصادی من و دوستان دیگر خاطرات جالبی داریم که خواهیم نوشت. به هر حال داشتم می گفتم که استاندارد تخصصی آزمایشگاههای ما خیلی بالا بود. این را بعدا فهمیدم که جاهای دیگر در ایران و بعدادر خارج از ایران در اروپا هم آزمایشگاههای دیگر گروههای مشابه را دیدم. البته آزمایشگاههای ما ایده آل نبود. ولی آن برنامه کاری که ما داشتیم در زمانی که در مملکت جنگ بود و در زمان بعد از بازگشائی دانشگاهها هم - پس از انقلاب فرهنگی - بودیم، ستودنی است.

مهدی زارع

خاطره روز اولی که به دانشکده علوم رفتم

2005-09-07T04:58:00.000Z

اول مهر نزدیک است و من به یاد نوزده سال پیش که وارد دانشگاه شدم خاطره روز اول دانشگاه خودم را می نویسم

روز اولی که به دانشکده علو م و گروه زمین شناسی رفتیم یادم هست سال 65 یکی از اولین روزهای مهر ماه. یادم نیست دقیقا اول مهر بود یا نه . به هر حال روز خوبی بود. به شدت کنجکاو بودم و از خانه که در خیابان دردشت نارمک راه افتادم نا سر خیابان تهران نو که در اتوبوس نشستم هیجان عجیبی داشتم. به در دانشگاه تهران - همان سر در پنجاه تومنی! - که رسیدم فکر کردم که اگه یکی از نگهبانان از من بپرسه: آقا شما؟ - یعنی شما برای چی داری وارد می شی؟ - من لابد باید کارت دانشجوئیم را نشان بدم. به هر حال نگهبان که چیزی از من نپرسید. بعدا در دانشگاههای غربی که دیدم یک نکته برایم عجیب بود که آن دانشگاهها نگهبان دم در نداشتند . بعد از ورود به دانشگاه مسیر سر بالائی خیابان سمت شرقی را از کنار دانشکده هنرهای زیبا و ادبیات ادامه دادم تا به دانشکده علوم رسیدم . از قبل می دانستم گروه زمین شناسی کجاست. از بس که این رشته را دوست داشتم درتابستان چند با به دلیل کنجکاوی به داخل دانشکده آمده بودم و جای گروه را به خوبی می دانستم. .

داخل دانشکده سراغ کلاس زمین شناسی فیزیکی را گرفتم. دکتر ولی زاده آمد سر کلاس. بر حسب عادت و بر خلاف قد نسبتا بلندم رفتم نشستم کاملا جلو کلاس. تقریبا دکتر ولی زاده جلوی چشم من داشت تدریس می کرد! خوش آمد گفت و خودش را معرفی کرد: من نامم محمد ولی و نام خانوادگیم ولی زاده است. در س شما هم زمین شناسی فیزیکی است. بطور کلی علم زمین شناسی به دو شاخه تقسیم می شود. زمین شناسی فیزیکی و زمین شناسی تاریخی .... ایشان پیوسته ادامه داد و من هم بر حسب عاذتم که از دوران کودکی کسب کرده بودم، یکسره می نوشتم!.. این عادت به یادداشت کردن همه چیز باعث شد که تقریبا هر چه دکتر ولی زاده گفت من بنویسم. الان افسوس می خورم که آن یادداشتها رو ندارم. ای کاش بیشتر دقت می کردم و الان آونها را می تونستم دوباره پیدا کنم. خلاصه بعد از کلاس یک راست به کتابخانه رفتم. برایم بسیار جای شیک و تمیز و بزرگی بوده . هنوز هم این کتابخانه را از بسیاری از کتابخانه هائی که در اروپا و آمرکای شمالی بعدا دیدم زیبا تر و بعضا مجهز تر می دانم. به هر حال اونجا آقای عمرانی و . خانم محجوب و خانم عدالت - آنهائی که به یاد می آورم چون بیشترین محبت ها رو به من کردند - با روی باز پذیرای ما بودند.

کتابخانه دانشکده علوم تقریبا پاتوق دائمی من بود.

مهدی زارع

چندین دانشکده جدید در داخل دانشگاه تهران تشکیل می شود

2005-09-06T05:03:00.000Z

آنطور که مطبوعات دیروز نقل کردند ظاهرا دانشگاه تهران از پنجاه دانشکده شکل خواهد گرفت. این فرمت جدید علی الظاهر به یک تغییر شکل ساختاری جهت استقلال گروههای آموزشی که به دانشکده تبدیل می شوند ، می انجامد. به هر حال در مورد زمین شناسی ما باید منتظر شکل گیری دانشکده زمین شناسی یا علوم زمین باشیم . سابقا فقط ذانشگاه شهید بهشتی دانشکده ای به نام علوم زمین مستقل از دانشکده علوم و البته مشتمل بر رشته جغرافیا داشته است. اخیرا نیز تا آنجا که من می دانم دانشگاه تبریز کاری کرده و دانشکده علوم زمین تشکیل داده است. به هر حال آن دانشکده ای که ما در حدود دو دهه پیش می رفتیم نامش دانشکده علوم بود! یک گروه زمین شناسی هم داشت که در طبقه دوم و سومش گروههای میکروبیولوژی و علوم گیاهی از گروه زیست شناسی جای داشتند.

دکتر سیروس زرعیان

2005-09-05T07:28:00.000Z

سلام دوستان
اول از دکتر زارع عزیز بخاطر تاخیر در پیدا کردن و ارسال عکسها عذرمی خواهم.امیدوارم در اولین فرصت آنها را یافته و اسکن نمایم.دوم اینکه چون زارع از استاد مرحوم دکتر زرعیان یادی کرد لازم است من نیز با ذکر مطالبی یاد آن مرحوم را گرامی دارم.دکتر سیروس زرعیان بی تردید یکی از بزرگترین اساتید زمین شناسی کشور بود که تقریباٌ چندین نسل از زمین شناسان افتخار شاگردی ایشان را داشتند.من با اطمینان میگویم که استاد با علم و توانایی فوق العاده تدریس دروس یکی از کسانی بود که نقش بسزایی در علاقمند کردن دانشجویان به رشته زمین شناسی داشت و پلهایی که برخی از اساتید که نامشان را نمی برم در سر راه دانشجویان زمین شناسی با روشهای تدریس غلطشان خراب کرده بودنددوباره ساخت و شخصا باعث شد که چون منی که رفته رفته داشتم از هرچی زمین و زمین شناس است متنفر می شوم دوباره به راه راست هدایت شوم واتفاقا سنگ آذرین و دگرگونی را با نمره بسیار بالایی پاس کنم.استاد مردی بسیار محترم بود که این دانشگاه تهران قدر وی را ندانست و باعث شد که وی در سالهای آخر عمرش در دانشگاه آزاد تدریس نماید و من شاهد بودم که همین دانشگاه آزاد که ما فکر می کردیم فقط به پول و گرفتن شهریه فکر می کند برای استاد مجلس بزرگداشت گرفته و دانشجویانش با چه احترامی از دکتر یاد می کنند.حال برای حسن ختام خاطره ای از دکتر نقل می کنم در همان سفری که دکتر زارع یاد کرد در همدان ،ما در خوابگاه دانشگاه بودیم و دکتر در هتل بوعلی ،صبح هنگام قبل از بیدار شدن ،صدای دکتر را می شنیذیم که تک تک بچه ها را با اسم صدا می زد و خود در پشت در خوابگاه به انتظار می نشست که این دانشجویان که ساعت 8 صبح هنوز در خواب بودند برخاسته و هرگز به خود اجازه نمی داد با دانشجویان درشتی کند و صبر می کرد تا ا تنبل ها تک تک از خواب ناز بیدار شده و راهی فیلد شویم .استاد با صبر و حوصله در هر نقطه ای که لازم بود توقف می کرد و یادم است زمانی به رخنمون میکاشیست گارنت دار آلموقلاق(نمی دانم درست نوشته ام یا نه)رسیدیم و ما مثل کانی ندیده ها به دنباله گروناها حاصل از فرسایش رفته و چیزی حدود 1 ساعت استاد را در ماشین معطل کرده و خود به دنبال ثروتمند شدن رفته بودیم!!!!هیچ اعتراضی نکرد و حتی با جمله ای که هنوز پس از 20 سال در ذهنم است :هیچ چشمی این گونه عاشقانه به زمین خیره نشد.از ما استقبال کردوما چه سر کیف بودیم که با پیدا کردن 4 تا گارنت دیگه.....یادش بخیر و روحش شاد.
اسماعیل فرزانگان

عکسهای دید و بازدیدهای فارغ التحصیلان دهه شصت

2005-09-04T14:08:00.000Z

عکسهائی که می بینید، آنها که تاریخ دارند و کیفیتشان بهتر است مربوط به مهر ماه پارسال و آنها که تاریخ ندارند کیفیت خوبی نیز ندارند! با دوربین تلفن موبایل خودم پنج شنبه گذشته گرفته ام. عکسهای دیگر را نیز به تدریج روی این صفحه خواهیم گذاشت.
اون آقاهه هم که با تلفن یواشکی صحبت می کنه، همان اسماعیل فرزانگان خودمان است! ... بقیه عکسهای پنج شنبه را منتظرم آقای حاجی نوروزی یا خودش آپلود کنه یا برای من بفرسته تا این کار را انجام بدم

مهدی

دکتر زرعیان

2005-09-04T07:53:00.000Z

سلام
اول اینکه این رفیق ما، احمد علی ساعتچی که یادداشت آخر دیروز را نوشته بود یادش رفته که اسم خودش را هم بنویسد.
دوم اینکه اسم از عزیزان از دست رفته آورده بود من یادم آمد که استاد دکتر اخروی نیز در پایان سال هشتاد به رحمت ایزدی پیوست، روحش شاد
اما در مورد مرحوم دکتر زرعیان – بنیان گذار سنگ شناسی در ایران- که فکر کنم چند نسل از زمینشناسان ایران خاطره داشته باشند و بیشترشان شاگرد او بوده اند. من یک خاطره از بازدیدی که همراه ایشان در اردی بهشت شصت و هشت رفتیم همدان می نویسم. به زودی عکس ایشان را هم روی همین صفحه در بازدیدهایمان قرارخواهیم داد.
در بازدیدی که رفته بودیم یکی از بچه ها سرما خورده بود. دکتر زرعیان به راننده دستور داد تا داخل شهر جلوی یک داروخانه به ایستد. بعد به من گفت: "آقا زارع" {دکتر همیشه اسمها را اینطوری دو بخشی و البته با لهجه غلیظ گیلکی تلفظ می کرد} برو به دکتر داروخانه بگو "دکتر" تو ماشین نشسته، و میگه چند تا قرص بده چون یک مریض داریم! (در واقع هم مریض و هم "دکتر" داخل ماشین بودند!!) من رفتم و در خواست کپسول آمپی سیلین کردم. البته مسئول داروخانه بهمن گفت که نمی شه و اینطوری قرص نمی دهیم!... من برگشتم و گفتم نمیشه. این بار دکتر زرعیان خودش آمد و به همان مسئل داروخانه گفت " آقا! من دکتر زرعیان استاد دانشگاه تهران هستم، این بچه های خودمو آوردم اینجا بازدید. یکی از این بچه ها مریض شده. یک چند تا قرص می خواهیم " این بار طرف قبول کرد. گفت باشه! چی بدم؟ من پشت سر دکتر زرعیان بودم و گفتم دکتر! بگین کپسول آمپی سیلین. خلاصه "دکتر" که تو ماشین نشسته بود، این بار به صورت حضوری موفق به گرفتن دارو برای دانشجویش شد! یادش به خیر

مهدی زارع

یاد دوستان

2005-09-03T06:53:00.000Z

با سلام

لازم است در آغاز این وبلاگ یادی ازدوستان و همدوره ای های از دست رفته مان که در طول تحصیل یا بعضاٌ بعد از فارغ التحصیلی این دنیا را وداع گفته اند،بکنیم.شهید بهروز دلاور ورودی 64 ،شهید ناصر وقری مقدم ورودی 64،مرحوم حمید اسکندر زاده ورودی 63 و مرحوم حریری ورودی 65،یاد استاد سیروس زرعیان نیز گرامی باد.برای شادی روح این بزرگواران فاتحه ای قرائت کنیم

سر در دانشگاه تهران

2005-09-03T06:19:00.000Z

به سر در دانشگاه تهران زمان ما می گفتیم "درب پنچاه تومنی"! دلیلش هم این بود که عکس آن روی اسکناسهای

پنجاه تومنی طراحی شده بود. عکسی از دانشکده علوم و گروه زمین شناسی دم دست ندارم. اگه کسی داره برام بفرسته (Mehdi_zare_2002@yahoo.com)
روی وب سایت گروه زمین شناسی هم که رفتم دیدم آخرین بار که آپ دیت شده احتمالا سه سال پیش بوده است!!!.. به هر حال دنبال عکسهای جدید دانشکده و گروه بودم که به یاد بود , و برای تجدید خاطره روی همین صفحه بگذارم. ولی دیدم که در سایت دانشگاه تهران هم پیدا نمی شه

سلام به همه فارغ التحصیلهای زمین شناسی دانشگاه تهران

2005-09-03T05:13:00.000Z

سلام بر همگی
من اسماعیل فرزانگان هستم .فارغ اتحصیل دانشکده علوم در سال 1368 ،همانطور که دوستم مهدی زارع در پست قبلی اشاره کرده این وبلاگ با هدف ایجاد محیطی راحت برای برقراری ارتباط بین بچه های قدیمی که در جاهای مختلف کار و زندگی می کنند تشکیل شده است .از همه کسانی که در سالهای دهه شصت در رشته زمین شناسی فارغ التحصیل شده اند می خواهیم که به جمع ما پیوسته و حتی در گردهمایی های سالیانه ما شرکت کنند .سعی خواهیم کرد در این وبلاگ از خاطرات سالهای تحصیل و دلمشغولی های فعلی ما گفته و عکسهای قدیمی و جدید مان را در وبلاگ قرار دهیم.در پایان پیروزی شیرین استقلال و مساوی دل انگیز پرسپولیس را به همه استقلالی ها تبریک می گویم.

لزوم گردآوردن یک بانک داده از فارغ التحصیلان زمین شناسی دانشکده علوم دانشگاه تهران

2005-09-02T03:31:00.000Z

دیروز با آقای ساعتچی فارغ التحصیل سال 70 رشته زمین شناسی دانشکده علوم در مورد فارغ التحصیلان زمین شناسی دانشکده علوم صحبت می کردیم. قرار شد که اول بگردیم ببینیم چند نفر قابل دسترس هستند و بعد یک فهرست آماده کنیم. در این راه چند مشکل وجود دارد : اول اینکه بیشتر بچه ها سرشان خیلی شلوغ است و در موضوعات مختلف زمین شناسی مشغول کار حرفه ای هستند. از سوی دیگر بعضی از فارغ التحصیلان در رشته خود مشغول نیستند و به کار دیگری پرداخته اند و بعضی از بچه ها نیز در خارج از کشور مشغول کار و زندگی هستند و خلاصه معلوم نیست که دقیقا کجا هستند و به قول آقای ساعتچی گرفتاری های زندگی مانع است تا کسی وقت بگزارد و بقیه را پیدا کند!... البته از انصاف نگذریم همین جمع ده – دوازده نفره ما که به صورت سالانه در سه چهارسال اخیر دور هم جمع می شویم نیز به همت همین حضرت ساعتچی عزیز گردهم امده است!... –از او ممنونیم. به هر حال یکی از رسالت های این وبلاگ باید این باشد – از نظر من- که بقیه را که ما نمیدانیم کجا هستند پیدا کند و در تکمیل بانک داده های ما به عنوان مکان گردآوری اطلاعات عمل نماید. پیشنهاد من این است که هریک از دوستان که این صفحه راروی اینترنت دید بقیه را خبر کند. حال ما که خوره اینترنت هستیم فکر می کنیم که ملت بیست و چهارساعت پای اینترنت هستند!!!... ولی خلاصه آنها که می بینند می توانند کمک بسیاری کنند. در پایان هم از اینکه دوستان، آقایان، حضرات و .... را "بچه ها" ختاب کردم پوزش میطلبم! می خواهم در این وبلاگ زبانی صمیمی برقرار باشد. الغاب "دکتر" و "مهندس" و ... را هم به کار نمیبرم تا باز همان فضای هم دانشکده ای بودن برقرار شود.... و به جو صمیمی در این وب لاگ کمک کند. ضمنا می خواهم ازبچه های فعال در سالهای دیگر نیزدرخواست کنم به این وب لاگ بپیوندند و مربوط باشد به همه آنها که در گروه زمین شناسی دانشکده علوم درس خوانده اند. راستی اولین فارغ اتحصیلان زمین شناسی الان کجا هستند؟ اگر کسی از انها هم اخباری دارد، لطفا خبر کند.
ممنون! مهدی زارع 11/6/84

2005-09-01T12:16:00.000Z

سلام دوستان عزيز خوش آمديد
اين وبلاگ فارغ التحصيلان رشته زمين شناسی دانشکده علوم دانشگاه تهران است. ما اين وبلاگ را برای بيان نقطه نظرات و گردآوری خاطرات خود راه اندازی کرده ايم و البته می خواهيم اينجا محلی باشد تا هم دانشکده ه ای های قديمی همديگر را پیدا کنند و عکسهای قديمی را قرار دهند و از خاطرات قديم و دانشکده خود بگويند و .... و اينکه از حال خود همديگر را با خبر کنند. ما تا کنون به صورت دوره ای دور هم جمع می شديم و گپ می زديم و با داشتن اين وبلاگ فرصتی فراهم می شود تا از فضای سايبر استفاده کنيم و هر لحظه خواستيم همديگر را پيدا کنيم. ضمنا بعضی از دوستان در خارج از کشور هستند که ما به آنها دسترسی نداريم ولی می خواهيم از طريق اين وبلاگ آنها را پيدا کنيم.
من مهدی زارع هستم . ورودی سال ۶۵ دانشکده علوم و رشته زمين شناسی. رفقای و دوستان که اين صفحه را می بينند بقيه را خبر کنند تا همه به اين صفحه بپيونديم .
عکسهای فوق هم مربوط به مهر ماه هشتادو سه است که دور هم جمع شده بودیم. امروز هم که دهم شهریور باشد بعد از حدود یازده ماه دور هم جمع شذیم که البته بعضی از ذوستان نیامده بودند. به هر حال عکسهای جدید و قدیمی را به تدریج روی همین صفحه قرار میدهیم.